środa, 2 sierpnia 2017

Przywitanie kotka w domu

Nadal w zimowej atmosferze ale tym razem już nie sam. W transporterze siedział "malutki  puchaty kotek". Jak na 3 miesięcznego kotka.wygląd miała jak 7 miesięczny dachowiec. Wcześniej czytałem że jest to jedna z większych ras ale nie spodziewałem się że jest taka wielka ta rasa Maine coon.


Czekaliśmy na nasz autobus by jechać do dzieci do żony pokazać to małe cudo.wybiła godzina przyjazdu autobusu do domu a go nie było.Temperatura minus 27 a ja pod kurtką trzymałem kotka ale było nam ciepło szybko mijały minuty podjechał nasz środek transportu i wyruszyliśmy do domu. Szybko minęła podróż całą drogę spaliśmy.Kotek ukryty pod ciepłą puchowa kurtką,mruczał wiedział że jedzie do fajnego domu.

Gdy stanęliśmy w progu puściłem kotka by "obadał teren" przedstawiając kolejno pomieszczenia.Cała rodzina towarzyszyła małemu przybyszowi byliśmy wszyscy zadowoleni a jeszcze bardziej ucieszyliśmy się jak kotka odnalazła kuwetkę weszła do środka i zrobiła siku.Bardzo duży uśmiech pojawił się u nas. 

Następnie to chyba ona ucieszyła się bardzo znajdując miseczkę z karmą i wodą. Zjadła z apetytem i potem chodziła oglądała i wąchała zabawki przedmioty wszystko to co spotykała na drodze. Pierwsze chwile za nami bardzo pozytywnie odebrane. A później to było... mrmr  ten kot nie miauczy tylko mruka.

Krótka historia rasy maine coon


Dziś chciałbym krótko przedstawić historię rasy maine coon Istnieje wiele hipotez tłumaczących powstanie rasy. 
Pierwsza zakłada, że występowały one dziko w stanie Maine skąd wzięły swoją nazwę. Człon nazwy „coon” odnosi się do popularnej teorii, że są one wynikiem skrzyżowania kota domowego z szopem praczem (ang. racoon, popularnie coon). Chociaż pręgowany maine coon ze swoim pełnym ogonem wygląda jak szop pracz, połączenie takie genetycznie byłoby niemożliwe.

Inne wyjaśnienie odwołuje się do sprowadzenia kotów angora Marie-Antoinette przywiezionych do Ameryki przez żeglarzy i europejskich kolonistów w końcu XVIII wieku.
Trzecia historia odnosi się do wikingów, którzy mogli zabrać norweskie koty leśne na pokłady swoich statków, gdy podróżowali przez Ocean Atlantycki do Nowego Świata. Norweskie koty leśne wyglądają podobnie do maine coon i te koty mogły się skrzyżować z miejscowymi kotami, dając tym samym początek tej rasie.

Jak wygląda ten kot.
Maine coon to kot pół-długowłosy średniego typu orientalnego. Średnia masa dorosłego samca to 4,8 do 11 kilogramów, a samicy 3,5 do 8 kilogramów. Okrywa włosowa składa się z dwóch warstw – podszerstka i włosów okrywowych. Ze względu na swoją budowę jest wodoodporna. Futro jest bardzo obfite na brzuchu i pośladkach, a na szyi układa się w charakterystyczną kryzę. U kotów tych dopuszczalne są wszystkie rodzaje umaszczenia, jednak najbardziej rozpowszechnione jest brązowe umaszczenie typu tabby.

Charakter
Maine coon jest jedną z najstarszych ras kotów w Północnej Ameryce. Pierwszego maine coona napotkano na amerykańskim północnym wschodzie, na terytorium zwanym obecnie Nową Anglią
Maine coon został uznany za rasę narodową Kanady. Po raz pierwszy pokazano go na wystawie w Nowym Jorku w 1860 r. W 1976 utworzono Maine Coon Breeders and Franciers Association i uznano rasę w USA. FIFe uznała ją oficjalnie w 1983.

W wyniku sterowanej selekcji stały się rasą nie tylko konwencjonalnie piękną, lecz przede wszystkim pożądaną ze względu na to, że jej przedstawiciele przywiązują się do człowieka i – w porównaniu z innymi rasami kotów i innymi gatunkami zwierząt domowych – są bardziej prospołeczne, towarzyskie i łatwiejsze we współżyciu.

Źródło informacji wikipedia